Hernia

Wat is het?

Biomedisch gezien is een hernia (Hernia Nuclei Pulposi) een uitstulping van de tussenwervelschijf. De tussenwervelschijf fungeert als een schokdemper tussen de wervels. Bij een hernia scheurt de buitenste ring van deze schijf, waardoor de geleiachtige kern naar buiten komt. Wanneer deze uitstulping tegen een zenuwbaan drukt, kan dit leiden tot pijn, tintelingen of krachtsverlies in een ledemaat.

Waar heb je last van?

Een hernia-diagnose heeft vaak een enorme psychologische impact. Het zorgt voor een diep gevoel van fysieke kwetsbaarheid:

Angst om te bewegen: Je bent doodsbang om een “verkeerde” beweging te maken waardoor de hernia zou verergeren.
Verlies van vertrouwen: Je ziet je rug als een “kapot” onderdeel van je lichaam, wat leidt tot hyper-focus op elke sensatie in je onderrug.
Medische afhankelijkheid: Je zoekt constant naar een structurele oplossing (operaties, injecties, tractie) terwijl de pijn vaak onveranderd blijft.
Beperking in vrijheid: Niet meer kunnen tillen, langdurig zitten of sporten, wat je sociale en professionele leven lamlegt.

Symptomen:

De symptomen worden meestal toegeschreven aan zenuwprikkeling:

Scherpe, schietende pijn in de onderrug, vaak uitstralend naar één been (ischias) of de bil.
Tintelingen of een “slapend” gevoel in de voet of het been.
Krachtsverlies in bepaalde spiergroepen van het been.
Pijn die verergert bij hoesten, niezen of persen.
Reflexveranderingen die door een arts kunnen worden vastgesteld.

Waarom krijg je het?

De reguliere medische verklaring wijst naar slijtage (degeneratie) van de tussenwervelschijven door veroudering, een verkeerde werkhouding, zwaar tillen of genetische aanleg. Men gaat ervan uit dat de fysieke druk van de uitstulping op de zenuw de enige bron van de pijn is. De behandeling is daarom bijna altijd gericht op het wegnemen van die druk of het versterken van de omliggende spieren.

De ware oorzaak!

Binnen de Stressortherapie kijken we naar een schokkend wetenschappelijk feit: 30% tot 70% van de mensen zónder rugpijn heeft ook een hernia op hun MRI. De hernia is vaak een “normaal” verouderingsverschijnsel (zoals grijze haren aan de binnenkant) en niet de werkelijke bron van de pijn.

De hernia als “bliksemafleider”

Het limbisch systeem (je emotionele brein) is meester in het creëren van afleiding. Als er sprake is van diepe, onderdrukte emoties of chronische onveiligheid, gebruikt het brein een gevonden fysieke afwijking (zoals een hernia) als de perfecte “verklaring” voor pijn.

Neuroplasticiteit en Pijngeheugen: Zelfs als een hernia fysiek genezen is of de druk op de zenuw minimaal is, kan het brein de pijnsignalen blijven reproduceren. Het brein heeft een “pijnsnelweg” aangelegd.
Angst-Conditionering: Omdat je op de scan hebt gezien dat er iets “mis” is, ervaart je brein elke beweging als een potentiële bedreiging. De amygdala houdt de rugspieren in een constante kramp (guiding), wat de pijn in stand houdt.

De “Rug” als symbool van draagkracht

In de Stressortherapie zien we bij hernia-klachten vaak patronen van enorme zelfopgelegde druk:

Perfectionisme en Controle: De behoefte om alles perfect te doen en de controle te houden, zorgt voor een constante staat van paraatheid in het zenuwstelsel.
Onderdrukte Boosheid (TMS): Zoals Dr. John Sarno beschreef, is rugpijn vaak een fysieke uiting van onbewuste woede. De “hernia” is de afleiding die je brein gebruikt om je weg te houden bij deze woede. Je brein laat je liever focussen op een tussenwervelschijf dan op een pijnlijk emotioneel conflict.
Draagkracht: “Te veel op je rug nemen.” Wanneer de emotionele last te groot wordt, vertaalt het brein dit naar een fysiek defect in de rug.

Herstel door het brein te heropvoeden

Herstel betekent dat we het brein moeten leren dat de rug sterk en veilig is.

Educatie: Inzien dat de afwijking op de scan niet gelijkstaat aan pijn. Je rug is niet kapot; je zenuwstelsel is overgevoelig.
Emotionele verwerking: De focus verleggen van de wervelkolom naar de interne stressoren. Wat onderdrukt je brein met deze pijn als gevolg?
Hervatten van beweging: Door te bewegen ondanks de angst, geef je het limbisch systeem het bewijs dat er geen gevaar is, waardoor de pijnbanen in het brein langzaam uitdoven.