Allergieën

Wat is het?

Vanuit een puur biomedisch perspectief is een allergie een overgevoeligheidsreactie van het immuunsysteem op stoffen van buitenaf die normaal gesproken onschadelijk zijn, zoals pollen, huisstofmijt of bepaalde voedingsstoffen. Deze stoffen worden allergenen genoemd. Bij een allergische reactie maakt het lichaam specifieke antistoffen (IgE) aan, wat leidt tot het vrijkomen van chemische stoffen zoals histamine.

Waar heb je last van?

Een allergie kan je dagelijks leven behoorlijk beheersen. Je bent constant op je hoede voor triggers in je omgeving. Dit kan leiden tot:

Vermijdingsgedrag: Niet meer naar het bos durven, bepaalde huizen mijden of een zeer strikt dieet volgen.
Sociale beperkingen: Moeite met uit eten gaan of angst voor onverwachte reacties tijdens sociale evenementen.
Chronische vermoeidheid: Het lichaam is constant in een staat van paraatheid, wat enorm veel energie kost.

Symptomen:

De symptomen variëren per persoon en per type allergie, maar de meest voorkomende zijn:

Luchtwegen: Niezen, loopneus, verstopte neus, benauwdheid of hoesten.
Ogen: Jeukende, tranende of rode ogen.
Huid: Eczeem, netelroos (galbulten), jeuk of zwellingen.
Maag-darmstelsel: Buikpijn, misselijkheid of diarree (vaak bij voedselallergieën).

Waarom krijg je het?

De medische wetenschap wijst vaak naar een combinatie van erfelijkheid en omgevingsfactoren. Als je ouders allergisch zijn, is de kans groter dat jij het ook ontwikkelt. Daarnaast wordt de “hygiënehypothese” vaak aangehaald: omdat we tegenwoordig in een zeer schone omgeving leven, krijgt ons immuunsysteem te weinig “training”, waardoor het zich tegen onschuldige stoffen gaat richten.

De ware oorzaak!

Binnen de Stressortherapie kijken we verder dan de pollen of de pinda. De “ware” oorzaak ligt vaak niet in de stof zelf, maar in een overprikkeld zenuwstelsel en een ontregeld limbisch systeem.

De rol van het limbische systeem

Het limbisch systeem is het “alarmsysteem” van je hersenen. Het scant continu de omgeving op gevaar. Wanneer je langdurig onder stress staat, een trauma hebt meegemaakt of emoties onderdrukt, raakt dit systeem in een staat van hyper-waakzaamheid.

In deze staat kan het brein een onschadelijke stof (zoals graspollen) per ongeluk koppelen aan een gevoel van onveiligheid of stress. Dit noemen we conditionering. Het brein classificeert de stof als “gevaarlijk” en zet het immuunsysteem aan tot een aanval. De allergische reactie is dus eigenlijk een fysieke manifestatie van een intern “gevoel van onveiligheid”.

Emoties en neuroplasticiteit

Vaak zien we dat allergieën verergeren of ontstaan in periodes van emotionele turbulentie. Onderdrukte emoties zoals boosheid, angst of verdriet zorgen voor een constante stroom van stresssignalen naar het lichaam.

Neuroplasticiteit: Je brein heeft geleerd om te reageren met een allergie. Het goede nieuws is dat dit proces ook weer omgedraaid kan worden.
Stressortherapie: Door de focus te verleggen van het bestrijden van de symptomen naar het kalmeren van het limbisch systeem en het verwerken van de onderliggende emotionele stressoren, kan de “foutieve programmering” van het brein worden hersteld.