Stressortherapeut
Jarenlang was ik zo uitgeput dat ik niet voor mijn gezin kon zorgen
Mijn hele leven stoeide ik met balans, ik had nooit veel energie en kende ook somberheid. Op mijn vijfenveertigste viel ik totaal om. Een ernstige vermoeidheid klopte op mijn deur en liet zich niet meer wegsturen. Daarvoor, voor ik echt ziek werd, deed ik al van alles op het gebied van persoonlijke groei, ik dacht mezelf aardig te kennen. Maar wat ik ook deed, of liet, niets hielp voldoende. Stressortherapie was voor mij de ommekeer, inmiddels ben ik hersteld. Ik neem je mee in mijn verhaal.
Wie ik ben
Ik ben Wilma, geboren in 1968, opgegroeid in Goirle, een klein dorp waar ik me nooit echt thuis heb gevoeld. In Eindhoven werd ik volwassen. Gelukkig werd ik in Amersfoort. In dit mooie stadje woon ik samen met Nico. Samen hebben we een uitwonende zoon.
Ik hou van warmte, binnenshuis bij de kachel en buitenshuis in het zonnetje. Ik fiets graag op mijn elektrische fiets door Nederland en Europa. Ik hou van zingen en van donkere chocola.
Mijn hele loopbaan heb ik in verschillende rollen mensen begeleid en opgeleid. Ik werkte als hulpverlener en als docent. Nu werk ik als seniorcoach, trainer en als stressortherapeut.
Wat waren mijn klachten toen
Ik had CVS (chronisch vermoeidheidsyndroom ook wel ME genoemd), een aandoening die met veel onduidelijkheid is omhuld. Niemand wist hoe het aan te pakken. Ik schreef een boek over mijn frustraties en wanhoop. De titel, Niet normaal zo moe klopt, tot mijn grote geluk, niet meer.
Naast vermoeidheid had ik ook andere klachten. CVS (en ME) kent ook hersenmist, spierpijn, keelpijn en nog meer. Vaak hebben mensen vroeger pfeiffer gehad. Ook de bekende terugval (PEM) was mij niet vreemd. CVS heeft veel overeenkomsten met andere post infectieuze aandoeningen zoals post COVID.
Iets in mij wist dat het beter kon
Mijn klachten hadden lang een fikse impact op alle onderdelen van mijn leven. En zoals veel mensen met chronische klachten, ging ik na veel behandelingen en therapieën (en na veel weerstand) de weg van accepteren in. Op zich geen gekke strategie, ik zag wel in dat vechten tegen mijn klachten resulteerde in verergering van de klachten. Maar toch, leren leven met je klachten, totale acceptatie? Ik heb er nooit vrede mee gehad.
In stressortherapie vond ik waar ik al zolang naar zocht: ’t haakje om echt verder te komen.
Na tien jaar ziek zijn had ik, vooral door te pacen, iets meer grip op mijn leven gekregen. Ik had geleerd mijn zenuwstelsel tot rust te brengen. Maar rekening moeten houden met mijn klachten bleef nog aan de orde van de dag. Bij mij bracht stressortherapie hierin verandering. In TMS, de mind-body visie vond ik veel waardevolle tools maar voor mij was het niet voldoende, het nam niet de oorzaak van mijn klachten weg. Onbewuste emoties uiten zich als echte lichamelijke klachten in je lichaam. Stressortherapie gaf mij ’t haakje waar ik al zolang naar zocht.
BeterToch?
Eerder dacht ik dat ik, door al mijn therapieën, mijn monsters al wel in de bek had gekeken. Tot ik ging snappen en inzag dat werken met je diepere emoties totaal iets anders is dan dealen met je onbewuste emoties. Voor mij was dit echt het vallende kwartje. Aandacht geven aan emoties betekent namelijk niet automatisch dat je de juiste onbewuste emotie hebt gevonden die zorgt voor jouw klachten. Ik realiseerde me opeens dat het kan gaan om iets heel anders, iets waarvan ik dacht dat ik er niet zo’n moeite mee had.
Wil je ook weer meedoen? Loop de bekende weg voorbij
Is het voor jou ook tijd om de bekende weg voorbij te lopen? Ik begrijp dat deze vraag angst bij je kan oproepen. Na jaren chronische klachten is hoop hebben vaak eng. Wellicht ben je bang voor weer een teleurstelling en weet je hoofd makkelijk allerlei mitsen en maren te vinden. Bijvoorbeeld: je leest succesverhalen over stressortherapie maar die gaan over pijn, terwijl jij wellicht uitgeput bent. Ik kan verklaren dat pijnklachten, vermoeidheidsklachten en ander soort klachten allemaal uitingen kunnen zijn van onbewuste emoties die blijven storen in het limbische systeem. Het principe is hetzelfde! Ik ga je niet overtuigen, dat proces hoort bij jou, ik kan het wel aan je uitleggen.
Durven geloven dat het anders zit dan je altijd hebt gedacht
Mijn omslag: ik wilde werkelijk weer durven vertrouwen. Sceptisch zijn, bewijs willen, ik realiseerde dat het me niet verder ging helpen. Ik wilde anders, en dit betekende dat ik moest proberen er anders in te staan. Ik startte met stressortherapie. Was het spannend? Ja enorm. En, het hielp me enorm. Ik leef nu een heel ander leven en ben een blijer mens.
Wil jij ook weer mee doen? Ik begeleid je graag bij het verminderen of kwijtraken van jouw chronische klachten.
